แม้ไม่ได้ทุกอย่างที่หวังไว้ ก็มั่นใจในคุณค่ามหาศาล หนึ่งส่วนจากเศษฝันเมื่อวันวาน อาจสร้างงานเกียรติยศปรากฎไกล..." ........................................... ถ้าหากว่าเราเอาใจใส่ต่อสิ่งที่เราจะทำอย่างจริงจัง คิดถึงมัน ฝันถึงมัน และเอาใจใส่จดจ่อในสิ่งนั้น อยู่อย่างสม่ำเสมอแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดในโลก ที่จะกีดขวางมิให้ท่านประสบความสำเร็จในกิจการนั้น ๆ ได้ *************************** " ความอดทนแม้จะเป็นสิ่งที่ขมขื่นแต่ผลของมันมักจะหวานชื่นเสมอ " ........................................... " ความฉลาดในการดำเนินชีวิต คือ การยอมอดทนในสิ่งที่จำเป็นต้องทน " ************************* คนที่ทำได้ คือ คนที่เชื่อว่าเขาทำได้ โดยมิได้คำนึงถึงคำว่า "เป็นไปไม่ได้" ********************* "ความกล้าหาญ คือ การหมิ่นแคลนต่อความตาย และความเจ็บปวด" **************** ความสำเร็จย่อมเป็นของคนที่ใช้ความพยายาม ถ้าไม่มีอะไรที่จะต้องเสียหายแต่ได้ประโยชน์ทุกทาง ด้วยการใช้ความพยายาม... ก็จงพยายามให้ถึงที่สุด ********************** ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาโดยไม่มีการลงทุน แต่หากเราเห็นคุณค่าของสิ่งที่เราทำ และปรารถนาความสำเร็จ เราต้องยอมจ่ายราคาในสิ่งนั้น การที่ต้องอดทนในสิ่งใดนั้น...เราอาจต้องจ่ายราคาหลายอย่าง อาจเป็นการสูญเสียความพึงพอใจ สูญเสียความเป็นส่วนตัว ต้องยากลำบาก เสียเวลา ความคิด แรงกาย และแรงใจ แต่หากสิ่งที่แลกมา คือความมีคุณค่าและความสำเร็จ การนั้นก็ควรค่าแก่ราคาที่ได้จ่ายไปกับความอดทนนั้น *********************** " เคล็ดลับของความสำเร็จ และความก้าวหน้า คือ กอบกู้บางสิ่งบางอย่างจากการปราชัยทุกครั้ง ******************** การจะกระทำการสิ่งใด ๆ ก็ตาม เราควรทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจ อย่างสุดความสามารถ และกระทำการในสิ่งนั้นให้ดีที่สุด...จนสุดกำลังของเรา *********************** ในการทำสิ่งใด ๆ นั้นเราไม่อาจก้าวพรวดเดียวถึงจุดสุดยอดได้ และไม่มีใครที่โชคดีประสบความสำเร็จได้ตลอดกาล ในโลกนี้...ไม่มีคนที่ประสบความสำเร็จคนใหนที่ไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อน หากเราไม่รู้จักวางตนและปฏิบัติตนต่อความพ่ายแพ้ได้อย่างถูกต้อง ก็ไม่มีทางที่จะพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดหรือประสบความสำเร็จในชีวิตได้... ******************************************** คำว่า พากเพียร นั้น หมายถึง การกระทำที่สม่ำเสมอ ทำไปทีละน้อย ตามสมควรแก่กำลัง...แต่ไม่หยุด เพราะทุกอย่างที่เป็นไปโดยสม่ำเสมอย่อมมีกำลังแรงเกินกว่าที่เรานึกฝัน นำที่ใหลอยู่ไม่ขาดสาย..ย่อมทำให้ก้อนหินกลมมน ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมพ่ายแพ้แก่ความพยายามที่สม่ำเสมอ ค่อยทำไปทีละน้อยแต่ทำไม่ลดละ... ******************************** ถ้าท่านไปตรง ๆ ไม่ได้ ก็จงไปทางอ้อม และถ้าท่านไปข้างบนไม่ได้ ก็จงไปข้างล่าง อย่ายอมแพ้ง่าย ๆ เป็นอันขาด อุปสรรคแค่ไหน ก็ไม่หวั่น คําคมจากขงเบ้ง สิ่งเดียวที่ผมทำไม่ได้คือ "การยอมแพ้" *~ 1.ความรักเริ่มขึ้น เมื่อคนๆหนึ่งรู้สึกว่า ความต้องการของอีกคนหนึ่งมีความสำคัญเท่ากันกับของตนเอง 2.การมีจิตใจร่ำ รวยดีกว่าการร่ำรวยภายนอก 3.ผู้ใหญ่ไม่มีวันเข้าใจอะไรได้เลย และช่างน่าเบื่อสำหรับเด็กๆที่ต้องคอยอธิบายเรื่องพวกนี้ตลอดเวลา 4.การส อน คือ การเรียนซ้ำสอง 5.ที่ที่ดีที่สุดที่จะพบมือที่พร้อมจะช่วยเหลือ คุณ คือ ที่สุดปลายแขนของคุณเอง 6.บางครั้งการทำสิ่งที่ถูกต้อง เราต้องแน่วแน่ และอาจต้องละทิ้งสิ่งที่ใจเราปรารถนาที่สุด แม้กระทั่งความฝันของเราเอง 7.รักที่เรามอบให้ คือ รักเดียวเท่านั้นที่เราจะรักษาไว้ได้ 8.การแบ่งปันความยินดีเพิ่มความ ยินดีเป็นสองเท่า การแบ่งปันความทุกข์ ลดความทุกข์ลงสองเท่า 9.ความสุข ที่สุดในชีวิต คือ ความมั่นใจว่าเราเป็นที่รักของทุกๆคน 10.สุดยอดของการ มีชีวิต คือ มนต์ขลังของการเป็นที่ต้องการของคนเพียงคนเดียว 11.ความกลัว คือ ห้องมืดเล็กๆที่ใช้ล้างฟิล์มเนกกาทีฟออกมาให้เห็น 12.เป้าหมายใน ชีวิต คือ การใช้ชีวิตเพื่อบางสิ่งบางอย่างที่จะคงอยู่ยืนยาวกว่าชีวิตเรา 13.โลก ไม่ใส่ใจเรา ว่ารู้อะไร จนกว่าโลกจะรู้ว่าเราใส่ใจ 14.ประสบการณ์ไม่ใช่ สิ่งที่เกิดกับคุณ แต่เป็นสิ่งที่คุณทำกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณ 15.ความ ดี คือ การลงทุนเพียงอย่างเดียวที่ไม่เคยล้มเหลว 16.ความเห็นอกเห็นใจ คือ กฎสำคัญของชีวิตมนุษย์ 17.อย่าปล่อยให้ปัญหาของคุณเป็นข้ออ้างเป็น อันขาด 18.หน้าที่แรกของรัก คือ รับฟัง 19.ความรักหาได้ตาบอดมืด ความรักทำให้เห็นมากกว่า แต่เพราะความรักเห็นได้มากกว่า ความรักจึงเต็มใจที่จะเห็นได้น้อยลง 20.ทุกสิ่งในชีวิตโดยพื้นฐานแล้ว คือ ของขวัญ จงกางมือรับสิ่งนั้น และถือไว้ 21.ความ สุขก็เหมือนเช่นแมว หากคุณพยายามร้องเรียกหามัน มันก็จะหลีกหนีคุณ แต่หากคุณไม่ใส่ใจและทำเรื่องอื่นของคุณไป คุณก็จะพบมันคลอเคลียอยู่ที่ขาของคุณ 22. เราอาจทำสิ่งยิ่งใหญ่ไม่ได้ แต่ทำด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่ได้ 23.รักหาใช่ใดอื่น หากคือการค้นพบตนเองในใจของผู้อื่น 24.สำหรับเด็กผู้หญิงบางคน ความรัก คือ การที่แม่อ่านนิทานให้ฟังก่อนนอน รักแท้ คือตอนที่แม่อ่านไม่ข้ามเลยสักหน้า 25.สิ่งที่เราให้คุณค่า คือ สิ่งที่เราคิด ? สิ่งที่เราคิด คือ สิ่งที่เราเป็น 26.ชีวิตไม่ได้มีข้อ บังคับอะไร ว่าจะต้องได้สิ่งที่เราคาดหวังมา เพียงแต่เรารับสิ่งที่ได้มา แล้วนึกขอบคุณที่สิ่งนั้นไม่แย่ไปกว่านี้ 27.วิธีที่จะรักสิ่งใดได้ คือการรับรู้ว่าอาจจะต้องสูญเสียสิ่งนั้นไป 28.เด็กๆต้องการความรัก โดยเฉพาะในเวลาที่ทำตัวไม่สมควรได้รับความรัก 29.คำสรรเสริญเป็นเช่น ทองคำ มีค่าตรงที่หาพบได้ยาก 30.เด็กๆนั้นแสนดีตรงที่นำสิ่งจากสวรรค์มา สู่โลกที่แสนหยาบกระด้างของเรา 31.ความสำเร็จไม่เกี่ยวอะไรกับสิ่งที่เรา ได้มาในชีวิตของเรา ? ความสำเร็จ คือ สิ่งที่เราทำให้คนอื่น 32. ออกซิเจนสำคัญต่อปอดเช่นไร ความฝันก็เป็นเช่นนั้นต่อความหมายของชีวิต 33. การตั้งคำถามบางคำ ดีกว่ารู้คำตอบทั้งหมด 34.เราไม่สามารถมีความสุข ได้ตลอดเวลา แต่เราสามารถมอบความสุขได้ตลอดเวลา 35.ชีวิตที่อยู่เพื่อผู้ อื่น เป็นชีวิตที่ใช้อย่างคุ้มค่า 36.วิกฤตการณ์ในอดีตเป็นเรื่องตลก สำหรับอนาคต 37.การ รักและไม่ได้รับรักตอบ เป็นทุกข์ แต่สิ่งที่ทุกข์ยิ่งกว่า คือการรักใครสักคน แต่ไม่มีความกล้าพอที่จะบอกให้คนคนนั้นรู้ และต้องมาเสียใจภายหลัง 38.ความ รักคือความรู้สึกที่คุณยังห่วงใยใครสักคนอยู่ แม้จะแยกความ รู้สึก ความลุ่มหลง และความสัมพันธ์แบบรักใคร่ออกไปแล้ว 39.เมื่อ ประตูแห่งความสุขปิดลงประตูแห่งความสุขบานอื่นก็จะเปิดขึ้น แต่เราก็มัวแต่มองประตูที่ปิดลงไปแล้วเนิ่นนานจนกระทั่งเรามองไม่เห็นประตู ที่เปิดไว้รอ 40.เพื่อนที่ดีที่สุดคือคนที่คุณ สามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกัน โดยไม่พูดอะไรกันสักคำ แต่สามารถเดินจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกัน อย่างประทับใจที่สุด 41.การมอบ ความรักทั้งหมดให้ใครสักคนไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเราเอง 42. อย่า บอกลาถ้าคุณยังต้องการจะพยายามต่อไป อย่าท้อใจถ้าคุณยังรู้สึกว่าคุณไปไหว อย่าพูดว่าคุณไม่รักคนคนนั้นอีกแล้ว ถ้าคุณไม่สามารถทำใจ 43.การ ที่เราจะประทับใจใครนั้นใช้เวลาแค่เพียงนาที การที่เราจะชอบใครใช้เวลาเพียงแค่ชั่วโมง การที่เราจะรักใครใช้เวลาเพียงชั่ววัน แต่การที่จะลืมใครนั้นต้องใช้เวลาชั่วชีวิต 44. อย่า มองใครจากหน้าตา เพราะมันอาจหลอกเราได้ อย่ามองใครจากความร่ำรวย เพราะมันไม่จีรังยั่งยืน ให้มองหาคนที่ทำให้คุณยิ้มได้ เพราะเพียงยิ้มเดียว สามารถทำให้วันที่หม่นหมองกลับสดใส ขอให้คุณพบคนที่ทำให้คุณยิ้มได้ 45. คำพูดที่ ไม่ได้ยั้งคิดอาจก่อให้เกิดความขัดแย้ง คำพูดที่โหดร้ายอาจทำลายชีวิต คำพูดที่เหมาะกาลเทศะอาจลดความเครียด คำรักอาจเยียวยาและทำให้มีสุข 46. จุด เริ่มของความรักคือการปล่อยให้คนที่เรารักเป็นตัวของตัวเอง อย่าดึงเขาจากภาพความเป็นเขา มิฉะนั้นจะหมายความว่ามันเป็นเพียงภาพสะท้อนของตัวเรา ที่ปรากฏในพวกเขา 47. คนที่มีความสุขที่สุดไม่ได้หมายความว่าเขามีสิ่งที่ดีที่สุด เพียงแต่เขาสามารถทำสิ่งที่เขามีให้ดีที่สุดได้ต่างหาก 48.ความรักเริ่ม ต้นด้วยรอยยิ้ม งอกงามด้วยรอยจูบ และจบลงด้วยคราบน้ำตา 49. อนาคต ที่สดใสมีรากฐานอยู่บนอดีตที่แสนเจ็บปวด คุณไม่สามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้ดี ถ้าหากไม่รู้จักปล่อยวางความผิดพลาดในอดีต และความปวดใจ 50. คุณ ร้องไห้ตอนคุณเกิดในขณะที่คนรอบข้างกำลังยิ้ม จงมีชีวิตอยู่เพื่อเมื่อตอนคุณตาย คุณจะเป็นคนที่ยิ้ม ในขณะที่คนรอบข้างร้องไห้ให้คุณ
*************************************************************** *************************************************************
|
วันอังคารที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
คำคม เสริมสร้างกำลังใจ
ลมหนาวที่พัดผ่าน

ผ่านไปอีกแล้วนะ..เวลา...
...ลมหนาวเริ่มพัดมา...ให้ใจไหว
ใบไม้สีแดง...ปลิวตามลมแรง...ลับไป
คล้ายคล้ายกับหัวใจ...ที่หลุดลอยปลิวหาย...เนิ่นนาน
...ลมหนาวที่พัดผ่าน...อีกครา..
ไม่เคยพาหัวใจกลับมา...คืนให้ฉัน...
ปล่อยให้รอคอย...กลับความหวังเลื่อนลอย ทุกวัน
กอดตัวเองอยู่ในฝัน...ภาวนาให้รักนั้น...คืนมา
...ลมหนาวยังคงแวะเวียนทักทาย...
...แต่หัวใจฉันลอยหาย...อ่อนล้า
***********************************************
กี่ลมหนาวที่พ้นผ่าน....ไม่เคยพารักของฉัน...กลับมา
ทุกเช้าที่ลืมตา.....ก็รับรู้เพียงแค่ว่า...ต้องอยู่คนเดียว...
วันพุธที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2554
รู้จักรู้จิตรู้ใจรู้แจ้ง
รู้จักรู้จิตรู้ใจรู้--
สังเกตุเห็นสีของท้องฟ้า ทุกเวลาไม่เหมือนกันเลยสักหน
เหมือนชีวิตของคนทุกคน ต่างสับสนดิ้นรนกันมากมาย
เช้าวันใหม่สดใสอรุณรุ่ง คนต่างมุ่งไขว่คว้าโกลาหล
เที่ยงสับสนวุ่นวายในบัดดล มีกี่คนได้เพ่งพินิจพิจารณา
เย็นแล้วอาทิตย์ก็เคลื่อนคล้อย หลายคนคอยรอวันใหม่ของพรุ่งนี้
ยิ่งรอยิ่งช้าเนิ่นนานไปทุกที จิตใจนี้ท่องไปไกลเกินใจตน
ตกดึกใจสงัดคิดเวียนวน คิดหลุดพ้นคืนนี้ไปให้ได้หนอ
คืนที่แสนทรมานได้แต่เฝ้ารอ จงอย่าท้อเพราะเวลานั้นเปลี่ยนแปลง
หมุนวนกลับมา ณ จุดเก่า จิตยังเฝ้าเวียนว่ายวนเวียนเอ๋ย
จงรู้จักรู้จิตรู้ใจรู้แจ้งเถิดเอย อย่าละเลยเฝ้าจิตตนพ้นภัยมาร
เวิ้งว้าง ว่างเปล่า เหงาหงอย เศร้าสร้อย โหยหา เหว่ว้า
อ่อนล้า อ่อนแอ หาที่พึ่งพา เสาะหา ทั่วทิศ จิตวุ่นวาย
หนทาง เดินไกล สุดปลายฝัน ไม่รู้วัน รู้คืน สุดใจหมาย
ค้นหา ไปสุด จากเกิดจนตาย ให้รู้กาย รู้ใจ ใกล้ ใกล้เอง
รู้นั้น รู้เพียงไร รู้แค่ไหน... รู้ๆไป รู้ให้จบ รู้ให้แจ้ง
รู้ว่าใจ กายนี้ เป็นเพียงบทแสดง จิตนี้แฝง มาเพื่อรู้ ใจกายตน
ทุกสิ่งอัน ล้วนเป็น แค่เพียงธาตุ เป็นอากาศ ดินน้ำ และลมไฟ
เกิดขึ้นได้ ย่อมดับ สลายไป ที่คงไว้ คือชั่วดี ที่กระทำ
กรรมดี นั้นมี ก็รับผล กรรมชั่วล้น รับใช้ กันเถอะหนา
เกิดตาย หลายชาติ เรียนรู้มายา เร่งเสาะหา รอดพ้น หยุดเกิดเอย
สังเกตุเห็นสีของท้องฟ้า ทุกเวลาไม่เหมือนกันเลยสักหน
เหมือนชีวิตของคนทุกคน ต่างสับสนดิ้นรนกันมากมาย
เช้าวันใหม่สดใสอรุณรุ่ง คนต่างมุ่งไขว่คว้าโกลาหล
เที่ยงสับสนวุ่นวายในบัดดล มีกี่คนได้เพ่งพินิจพิจารณา
เย็นแล้วอาทิตย์ก็เคลื่อนคล้อย หลายคนคอยรอวันใหม่ของพรุ่งนี้
ยิ่งรอยิ่งช้าเนิ่นนานไปทุกที จิตใจนี้ท่องไปไกลเกินใจตน
ตกดึกใจสงัดคิดเวียนวน คิดหลุดพ้นคืนนี้ไปให้ได้หนอ
คืนที่แสนทรมานได้แต่เฝ้ารอ จงอย่าท้อเพราะเวลานั้นเปลี่ยนแปลง
หมุนวนกลับมา ณ จุดเก่า จิตยังเฝ้าเวียนว่ายวนเวียนเอ๋ย
จงรู้จักรู้จิตรู้ใจรู้แจ้งเถิดเอย อย่าละเลยเฝ้าจิตตนพ้นภัยมาร
เวิ้งว้าง ว่างเปล่า เหงาหงอย เศร้าสร้อย โหยหา เหว่ว้า
อ่อนล้า อ่อนแอ หาที่พึ่งพา เสาะหา ทั่วทิศ จิตวุ่นวาย
หนทาง เดินไกล สุดปลายฝัน ไม่รู้วัน รู้คืน สุดใจหมาย
ค้นหา ไปสุด จากเกิดจนตาย ให้รู้กาย รู้ใจ ใกล้ ใกล้เอง
รู้นั้น รู้เพียงไร รู้แค่ไหน... รู้ๆไป รู้ให้จบ รู้ให้แจ้ง
รู้ว่าใจ กายนี้ เป็นเพียงบทแสดง จิตนี้แฝง มาเพื่อรู้ ใจกายตน
ทุกสิ่งอัน ล้วนเป็น แค่เพียงธาตุ เป็นอากาศ ดินน้ำ และลมไฟ
เกิดขึ้นได้ ย่อมดับ สลายไป ที่คงไว้ คือชั่วดี ที่กระทำ
กรรมดี นั้นมี ก็รับผล กรรมชั่วล้น รับใช้ กันเถอะหนา
เกิดตาย หลายชาติ เรียนรู้มายา เร่งเสาะหา รอดพ้น หยุดเกิดเอย
วันศุกร์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2554
วันศุกร์ที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2554
เนื้อเพลง พักใจชั่วคราว Dr.Fuu (ด็อกเตอร์ ฟู)
ไม่ได้เลิกรักเธอ
ไม่ได้เลิกคิดถึงเธอ
ไม่ได้เเอบฝันละเมอถึงใคร ใครหน้าไหนเลย
แค่คนมันท้อใจ
รักเธอเท่าไหร่ก็เฉย
ลำบากลำบนเธอไม่ยอมคุ้นเคย ก็เลยเหนื่อยใจนิดหน่อย
*ขอหลบมาพักตัว เยียวยารักษาแผลใจ
ไม่นานคงหายและพร้อมกลับไป ไปรักเธออีก
ชั่วคราวเท่านั้นเอง ที่บทเพลงรักจำต้องหลีก
ยังไม่กล้าร้องให้เธอได้ฟังอีก กำลังน้อยใจอยู่
( ซ้ำ * )
**อยากจะขอหยุดรัก สักปะเดี๋ยวเดียว พักหัวใจที่ซีดเซียว
เพียงแต่ความเฉยชามันกอดไว้
ให้เลิกรักเลย คงไม่เอา
เลิกคิดถึงเลย ทำไม่ได้
เท่าที่คุยกับหัวใจบอกว่าทนไหวก็จะทน
( ซ้ำ ** )
*ไม่ใช่แค่รักมาก แต่ว่ารักเธอมากๆ
ต้องบอกว่ารักเธอสักกี่ครั้ง จึงจะเชื่อใจ
ฉันเป็นคนแสนดี แอบคิดสักนิดดีไหม
ระหว่างที่ฉันกำลังไปพักใจ คิดถึงฉัยบ้างรึป่าว
( ซ้ำ * )
*ระหว่างที่ฉันกำลังไปพักใจ คิดถึงฉันบ้างนะเธอ
( ซ้ำ * )
ไม่ได้เลิกคิดถึงเธอ
ไม่ได้เเอบฝันละเมอถึงใคร ใครหน้าไหนเลย
แค่คนมันท้อใจ
รักเธอเท่าไหร่ก็เฉย
ลำบากลำบนเธอไม่ยอมคุ้นเคย ก็เลยเหนื่อยใจนิดหน่อย
*ขอหลบมาพักตัว เยียวยารักษาแผลใจ
ไม่นานคงหายและพร้อมกลับไป ไปรักเธออีก
ชั่วคราวเท่านั้นเอง ที่บทเพลงรักจำต้องหลีก
ยังไม่กล้าร้องให้เธอได้ฟังอีก กำลังน้อยใจอยู่
( ซ้ำ * )
**อยากจะขอหยุดรัก สักปะเดี๋ยวเดียว พักหัวใจที่ซีดเซียว
เพียงแต่ความเฉยชามันกอดไว้
ให้เลิกรักเลย คงไม่เอา
เลิกคิดถึงเลย ทำไม่ได้
เท่าที่คุยกับหัวใจบอกว่าทนไหวก็จะทน
( ซ้ำ ** )
*ไม่ใช่แค่รักมาก แต่ว่ารักเธอมากๆ
ต้องบอกว่ารักเธอสักกี่ครั้ง จึงจะเชื่อใจ
ฉันเป็นคนแสนดี แอบคิดสักนิดดีไหม
ระหว่างที่ฉันกำลังไปพักใจ คิดถึงฉัยบ้างรึป่าว
( ซ้ำ * )
*ระหว่างที่ฉันกำลังไปพักใจ คิดถึงฉันบ้างนะเธอ
( ซ้ำ * )
วันพฤหัสบดีที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2554
ธรรมชาติกับความรัก..รำลึกคำ
สายลมเอย พรมพร่าง โลมฟางข้าว
รอยแตกร้าว ดินนา ริมป่าไผ่
มีน้ำเอ่อ เต็มรอย คล้ายคอยใคร
เปรียบน้ำใน รอยหรือ คือน้ำตา
ใบไม้ร่วง พริ้ววน ระคนพื้น
เหมือนเคยชื่น คำใคร ปราถนา
ใบไม้แห้ง ทิ้งทาบ คราบน้ำนา
คล้ายน้ำตา ทิ้งคราบ อาบแก้มนวล
ริมคันนา หญ้าแฝก แตกกิ่งก้าน
แพงพวยต้าน กลีบบาง กลางลมหวล
ปลาในหนอง เรียงราย ว่ายเชิญชวน
กระเฉดยวน ยอดพราว ในอ่าวนา
เขียดตัวน้อย เงียบเหงา ในเงาแดด
ที่ผ่านแผด โลมใบบัว ทั่วพฤกษา
หอมสะเดา ดอกสล้าง ข้างเถียงนา
ลมพัดพา ใบไม้คว้าง ลงข้างคลอง
นั่งกอดเข่า มองฟ้า ฝ่าไอร้อน
แสงสะท้อน อวลกระไอ ใจยิ่งหมอง
คิดถึงคำ วาจาชาย ที่หมายปอง
วันนี้ตรอง รำลึก นึก..ถึง..คำ......
วันเสาร์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2554
,มันเป็นไปไม่ได้แต่เกิดขึ้นจริง
ใคร ดี มา ดีตอบ ใครชอบ ตอบแทน
ใครร้าย ให้ร้ายแสน ให้เหมือน แม้นที่ทำใจให้้เจ็บ??
เพราะ คนที่เปลี่ยน นั้น ที่ไม่คิดไม่ถึง ว่าเขาใจร้ายได้กับคนที่เคยอยู่กันที่ผ่านมา ไม่เสียดายอะไรเลย
แต่เน้นกับความรู้สึก ได้ๆให้เกิดเกลียดชิงชัง คนอะไรที่ใจนั้น คิดว่ามันเป็นไป ไม่ได้
แต่เกิดขึ้นแล้ว เกิดขึ้นจริง แล้วเราคงจะจำไว้ ว่ามันได้เกิดแล้วกับเราและลูก
แต่มันใจร้ายมากๆๆ มากกว่าที่คิด จิตใจเม่งปล่อย่ลูกให้อยู่กัตามรำพังมาแรม
และจำไว้ ในชีวิตบางครั้ง ก็ต้องยอมเสียเปรียบ เพื่อนการอยู่รอด
แต่มันไม่ได้ให้ชีวิตมีความสุขเพราะ ความทุกข์ที่เกิด เพราะเรายึดไว้เอง แต่กรรมใครก่อใครสร้าง
มันบ่งบอกได้ใครทำดีก็ทุกข์ใครที่สร้างทุกข์ให้คงจะได้สิ่งดีๆมั้ง
คนขี้ขลาด ตาขาวเห็นแก่ตัวไม่มีความจริง ดูจากกระทำผักชีโรยหน้า???
ใครร้าย ให้ร้ายแสน ให้เหมือน แม้นที่ทำใจให้้เจ็บ??
เพราะ คนที่เปลี่ยน นั้น ที่ไม่คิดไม่ถึง ว่าเขาใจร้ายได้กับคนที่เคยอยู่กันที่ผ่านมา ไม่เสียดายอะไรเลย
แต่เน้นกับความรู้สึก ได้ๆให้เกิดเกลียดชิงชัง คนอะไรที่ใจนั้น คิดว่ามันเป็นไป ไม่ได้
แต่เกิดขึ้นแล้ว เกิดขึ้นจริง แล้วเราคงจะจำไว้ ว่ามันได้เกิดแล้วกับเราและลูก
แต่มันใจร้ายมากๆๆ มากกว่าที่คิด จิตใจเม่งปล่อย่ลูกให้อยู่กัตามรำพังมาแรม
และจำไว้ ในชีวิตบางครั้ง ก็ต้องยอมเสียเปรียบ เพื่อนการอยู่รอด
แต่มันไม่ได้ให้ชีวิตมีความสุขเพราะ ความทุกข์ที่เกิด เพราะเรายึดไว้เอง แต่กรรมใครก่อใครสร้าง
มันบ่งบอกได้ใครทำดีก็ทุกข์ใครที่สร้างทุกข์ให้คงจะได้สิ่งดีๆมั้ง
คนขี้ขลาด ตาขาวเห็นแก่ตัวไม่มีความจริง ดูจากกระทำผักชีโรยหน้า???
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)

